Dinsdag, 31 maart 2026, Brisbane - Guangzhou, China

8.44 uur. Afscheid van mijn vrienden. Zij zijn in vrolijke tijden fijn gezelschap, maar in slechte tijden helemaal. Het was de afgelopen dagen extra fijn ze bij me te hebben.

De taxirit verliep gladjes. Ik was in 20 minuten op de luchthaven. Het was $ 79. Ik heb maar een bonnetje gevraagd, geen idee of ik iets terugkrijg van de ANWB. Ik neem aan dat ik voor de terugvlucht niets hoef te betalen, anders had de Alarmcentrale de kosten van het business class ticket overlegd. It's just an educated guess.

In de business lounge van China Southern op de luchthaven in Brisbane at ik een lekker ontbijtje van yoghurt met vers fruit en muesli met een cappuccino. De gate was vlakbij, over een kwartiertje begon het boarden. 

Ik had een sjieke entree door de  ingang van de 'Diplomats'. 

8,32 uur vliegen, 12.898 kilometer, daar kun je je toch niks bij voorstellen? 

Na de warme lunch pakte ik 4 uur slaap. 

Lokale tijd bij aankomst 14.33 uur. Het is 2 uur vroeger in Guangzhou vergeleken met Brisbane. 

Door het personeel van China Southern was ik helemaal in de watten gelegd. 

Bij de incheckbalie stond een bord waarop stond ‘A little respect goes a long way’. Deze wint het van mijn motto vind ik: ‘Vriendelijkheid kost niks’.  

In de verte had ik vanuit het vliegtuig Manilla zien liggen. Vanuit het hoofdkantoor werkte ik met collega's daar samen. Kumar, Sadeeph... jonge mensen met een enorm arbeidsethos. 

Business lounge Guangzhou, 20.00 uur, ik zit op een seintje te wachten dat ik kan douchen. Heb net ontbeten. Omdat ik in het vliegtuig flink sliep, voelt het alsof het ochtend is. 

Rare Chinezen. Ze eten zo onfatsoenlijk en laten zoveel rotzooi achter. Daarentegen zijn alle wc-brillen hier superschoon en verwarmd, zoals ook in Japan. De bril gaat omhoog als je binnenkomt en hij spoelt zelf. 

5 Uur vertraging vanwege het slechte weer. 11 uur was de wachttijd op de luchthaven van Guangzhou. Ik klaag niet, ben dankbaar dat ik op tijd zal zijn om mijn schoonzusje de laatste eer te bewijzen.

Al vocht ik ertegen, 2 x een uur slaap in de business lounge kon ik niet voorkomen. Na de maaltijd in het vliegtuig ging ik meteen slapen tot Nederlandse tijd 8:00 uur 's morgens. Des te eerder ben ik weer in het gewone ritme. 

‘The one who travels the world, brings back some of it each time she returns home.’ (heb ik niet van mezelf, stond op de muur in de damestoiletten in de business lounge).