Vrijdag, 20 maart 2026, Melbourne

Slapen ging nog niet helemaal goed. Vanaf 03.00 uur kon ik de slaap niet meer vatten. Het is in Melbourne 10 uur later vergeleken met thuis. Het is wat het… We verblijven 3 nachten in Melbourne. 

Met de bus reden we langs sommige highlights van de stad, waarbij we uit de bus gingen om een stukje te lopen. 

Het Royal Exhibition building vond ik niet echt een goed begin. Het gebouw was nog dicht. Janique, de Australische gids liet een plaatje zien van het gedecoreerd plafond van het gebouw. We liepen om het gebouw heen naar het museum voor Moderne Kunst - wat internationaal gezelschap aantrok aldus de gids, maar ook dat was dicht. Niet echt een inspirerende gebeurtenis. We reden verder.  

De busreis was toch leuk. Je krijgt in korte tijd een indruk van de stad. Onderweg in de bus riep ik naar Bert en Hansruedi als ik iets interessants zag waar we keihard voorbij reden. Bert had een lijstje gemaakt van interessante dingen, zo bleek achteraf.

’s Middags zochten we die bezienswaardigheden op, echt fantastisch. De heren hebben een indrukwekkend navigatievermogen en richtingsgevoel. En het voordeel is, dat het allemaal goed te belopen is in Melbourne. 

Melbourne is veilig, gemoedelijk en ademt een rustige sfeer uit (niet gehaast). Een San Francisco. Ook in Melbourne zou ik kunnen wonen. Het is een multiculturele stad met veel kunst en cultuur.

Het bezoek aan het huisje van de ouders van James Cook was schattig. Het is de Zaanse schans van Melbourne. De kaarten die James Cook maakte werden 300 jaar lang gebruikt door de Royal Navy.

Op de route naar het huis van de Cook's, passeerden we een kas met schitterende bloemen. 

Ook de gedenkplek van de 2de wereldoorlog, Shrin of Rememberance was de moeite waard. Het monument ligt op een hoog punt in de stad. Rondom deze plek mag geen hoogbouw worden gebouwd, zodat de gedenkplaats vanuit alle kanten van de stad zichtbaar blijft. Prachtig toch? 

Tenslotte beklommen we met de groep de 88-verdieping hoge Skytower, waarvandaan we een magnifiek uitzicht hadden over de stad.

Wat ik zo mooi vind, is dat moderne en oude architectuur hier op een hele harmonieuze manier samen gaan. De combinaties zijn smaakvol en ventileren respect voor nieuw en oud. 

Onze volgende bestemming was de bibliotheek. In deze eigentijdse, maar ook klassieke bibliotheek liep ik tegen de geschiedenis aan van de Kelly gang. Het boek over deze criminele familie uit begin 1900 had ik vooraf aan de vakantie als een cadeautje gekregen. Ik las het boek uit voor vertrek naar Australië. Op Ned Kelly - een Robin Hood en aanvoerder van de familie, werd jarenlang jacht gemaakt door de politie. Er stond een flinke prijs op zijn hoofd, maar hij werd beschermd door de bevolking, omdat hij opkwam voor de armen. Uiteindelijk werd hij gepakt en opgehangen. Het deed me deugd om te lezen dat Ned Kelly nog steeds door de Australiërs als een held wordt gezien. 

In het Regent theater keken we naar de balletvoorstelling Flora. Hansruedi zag de aankondiging onderweg in de bus en Bert lukte het de laatste kaarten te bemachtigen. Het theater is een highlight op zichzelf. Gebouwd in 1929 en gerenoveerd in 1970. De storyline van de voorstelling was die over de ontwikkeling van Australië en over de Aboriginals, erg mooi. Tegelijkertijd vocht in tegen de slaap, het staartje van de jetlag. Wat een dag...