Zondag, 22 maart 2026, Melbourne - Warrnambool

Vertrek half negen. Reisafstand 365 km. Toen ik de AI app ‘s morgens vroeg naar het weer tussen Melbourne en Warrnambool, antwoordde Gemini, ‘Oh, wat leuk, je gaat de Great Ocean Road rijden!!!!’ Ik kreeg het advies ondanks de 25 graden een vestje bij me te steken, omdat het aan de oceaan soms kil kan zijn. Gemini is my best friend. 

Schapen en kangaroes gaan niet samen en vind je dus nooit samen in de wei, zo vertelde Dave, onze chauffeur. Een grapje van hem was: ‘What if you mix a sheep with a kangaroo? A warm jumper.’ 

Hij vertelde ook over de Grey Nomads. Grey Nomads zijn gepensioneerden die uitgesmeerd over verschillende jaren een rondje Australië doen. Dave was niet alleen een uitstekende chauffeur, het was ook een ras-verteller. Australië betekent 'Unknown land in the South'. Er wonen 25 miljoen mensen in Australië. 

Na 1,5 uur rijden hadden we de 1ste break bij chocolaterie, Yarra Valley. Het was nog maar 10:00 uur, dus we alle 3 nog helemaal geen zin in taart. Maar de taart zag er zo prachtig uit, dat we besloten er 1 met zijn drieën te delen. Toch kwamen we van de koude kermis thuis, want de taart was huge. (nee, we konden hem niet laten staan, hahaha). 

Stop bij Memorial Arch, het begin van The Great Ocean Road. Deze route is gebouwd door 3.000 Australische soldaten die terugkwamen uit de 1ste Wereldoorlog (1914-1918). 330.000 vrijwillige soldaten namen deel, waarvan er 60.000 niet en 160.000 gewond terugkeerden. De soldaten vonden steun bij elkaar tijdens het leggen van The Great Ocean Road en verwerkten op deze manier de verschrikking van de oorlog. 

The Great Ocean Road is feeëriek. Geen enkele stop verveelde. Ik had er de hele dag kunnen zitten. Luisteren naar de zee, het zeewater ruikend, concluderend dat mijn leven in alle facetten nog steeds helemaal klopt... 

Stop bij de Twaalf Apostelen te midden van hoge en ruige kliffen. De rotsformaties uit zee tellen nu nog 7. Ik maakte veel te veel foto's, de rotsformaties zijn uitermate fotogeniek. 

Stop bij Shipwreck Coast. De rotsachtige boog, genaamd London Bridge, zat tot 1999 vast aan het vasteland. We maakten 2 korte wandelingen naar de uitkijkpunten. 

Vlakbij het punt waar wij uit de bus waren gestapt, spotte iemand een slang, de Eastern brown. Het bleek de op 1 na giftigste slang van Australië te zijn. Er was totaal geen gevaar. Het dier deed een siësta. Een zeer inspirerende dag...