Zondag, 29 maart 2026, Alice Springs - Ayers Rock/Uluru

 

5.40 uur klaar en 5.45 uur weg. Ik had volgens advies iets warms aan getrokken, het vliegennetje omgedaan en mijn hoge wandelschoenen aan de voeten. Eerste doel was om de zon te zien opkomen bij Uluru. De zon bescheen deze heilige plek van de Aboriginals feeëriek met het ochtendlicht. 

Tijdens de busrit van een half uur van Uluru naar Kata Tjuta ontbeten we met het ontbijtpakket dat we voor vertrek bij de receptie hadden opgehaald.

Vervolgens was er een korte busstop bij Kata Tjuta, de Olga's. Een andere unieke rotsformatie. Men denkt dat deze rotsformaties vroeger 1 grote rots vormden, die zelfs vele malen groter zou zijn geweest dan Ayers Rock. 

 

Voor de wandeling door de Walpa Gorge was 40 minuten heen en 40 minuten terug gepland, maar wij waren inclusief fotoshoots in een half uur heen en weer. Supermooi en heel fotogeniek. 

 

Tussen 11.00 en 15.00 uur waren we vrij. Ik haalde slaap in en lunchte gezellig met Bert en Hansruedi bij het snackbarretje achter het zwembad. 

Om 15.00 uur startte deel 2 van het programma: een bezoek aan het cultureel centrum, waar het leven van de Aboriginals werd uitgelegd. Er was zojuist een board member overleden. Uit respect voor hem mochten er geen foto's worden gemaakt. Zijn foto aan de wand was afgedekt. Als een Aboriginal overlijdt verliest hij/zij zijn/haar naam.

Ik ben toch blij dat ik de dagen in Ayers Rock nog mee heb kunnen maken. Het is hier echt heel bijzonder. De zonsondergangen en zonsopgang vond ik bezinnend. Jammer dat we niet echt hebben kunnen wandelen. De langste duurde 3 kwartier langs de Uluru, die een bijzondere uitstraling heeft. 

Sommige delen van de Uluru mag je niet fotograferen. De Anangu, de traditionele eigenaren van de Uluru, kregen op 26 oktober 1985 het gebergte officieel terug van de Australische regering. De regering ontvangt sindsdien 75% van de opbrengsten uit hun toeristische industrie. You’re running out of words here…

Op 26 oktober 1986 werd het verboden om de Uluru, de heilige plek van de Aboriginals, te beklimmen.

We stopten met de bus bij diverse bijzondere plekken om de Uluru van verschillende kanten te kunnen bewonderen en maakten een paar kleine wandelingen. Ook een route langs het gebergte. De rotsformaties zijn zo fotogeniek. 

Rond half zes kwamen we aan bij de plek waar we de zonsondergang zouden aanschouwen. Er stonden een glas champagne en lekkere hapjes klaar. Ik banjerde rond en maakte unieke plaatjes. Mooie afsluiting van de dag weer. 

Lees verder op de volgende pagina, maandag 30 maart 2026

Mijn naam is René Tap. Ruim 40 jaar houd ik een handgeschreven dagboek bij. Niet dat ik elke dag in het dagboek schrijf. Het dagboek is bedoeld om genietmomenten vast te leggen en her te beleven. Die genietmomenten variëren van bijzondere vakanties tot alledaagse - ogenschijnlijk onbelangrijke - momenten.

 

Bij de teksten in het analoge dagboek plak ik van alles. Mooie plaatjes die een associatie hebben met de tekst. De omslag van een volgeschreven dagboek bewerk ik, zodat het boek een persoonlijk 'journal' wordt. klik hier

Dagboek 4: 21-07-2005 t/m 30-08-2006

Een bijzonder vakantieplan voor 2014 (Canada) deed me besluiten om ook een dagboek in digitale vorm te starten. 

 

Wie mijn website volgt, maakt kennis met hoe ik in het leven sta en met de dingen waarvan ik geniet. Enjoy!

 

Leuk als je wilt reageren op wat je leest! klik hier