Woensdag, 25 maart 2026, Adelaide - Kangaroo Island
Hotel Chandler in de South Terrace van Adelaide was bijzonder comfortabel. Mijn reistas bleef in de opslag van het hotel, terwijl ik met een kleinere rugzak richting Kangaroo Island vertrok.
We reden langs een Boeddhistische tempel met buiten een enorm beeld van GuanYin, de vrouwelijke boeddha. De locatie is niet toevallig gekozen; ze kijkt uit over het water om bescherming te bieden aan zeelieden en reizigers.
De busreis naar de haven van Cape Jervis duurde 2 uur. Het landschap was afwisselend. Ik maakte wat foto's vanuit de bus.
De overtocht met de ferry duurde 1 uur. Onze aankomsttijd bij de ferry was geen 5 minuten te vroeg.
Onderweg op de boot zagen we dolfijnen (zie filmpje hieronder).
Kangaroo Island beslaat 5.000 km en heeft 4.405 inwoners. Aan de oever stond de volgende bus klaar. Bestemming was deze keer onze lunchplek, Emu Ridge, voordat het echte programma begon. Bij Emu Ridge liep uiteraard een emoe en er lagen ook 2 kleine wallaby's.
Onderweg naar onze eerste bestemming maakte ik foto's vanuit de bus. Het landschap veranderde voortdurend. Ik verveelde me geen moment.
Stop bij Seal Bay National Park. In een guided tour struinden we naar het strand van Kangaroo Island, waar we op veilige afstand de zeehonden konden waarnemen. Zeehonden zijn gemiddeld 3 dagen in zee om te eten. Het is de reden waarom ze zo lui zijn als ze eenmaal aan land zijn gekomen.
Volgende stop, Finkers Chase National Park. Het landschap op weg naar het park was indrukwekkend. Het Finkers Chase is het 3de oudste National Park van Australië van 100 vierkante km.
Daar bezochten we na een wandelingetje de Remarkable Rocks. Een zeer inspirerende groep rotsblokken, die mede door het zonnetje heel fotogeniek waren. Je zou denken dat hier kunst is gemaakt.
Volgende bezienswaardigheid was de Lighthouse Cape de Couedic lift vlakbij de Admirals Arch. Ook dat is een sprookjesachtige plek. Bij het hoge klif en tevens uitkijkpunt zag je beneden vele zeehonden liggen.
Naar de boog (zie hieronder op de foto's) wandelde je over de houten vlonders naar beneden. Mocht je hier in het water vallen, dan is er geen mogelijkheid om eruit te komen, zo vertelde de lokale gids. Het duurt 2 uur voordat de kustwacht hier is. Het eiland kent veel doden door verdrinking.
Er is geen openbaar vervoer op Kangaroo Island en er zijn geen taxi's, geen Ubers, niks. Dat kun je nog eens 'the middle of nowhere' noemen, toch?
Ik stapte vandaag in een onaangetaste, geïsoleerde wereld. Van zo'n landschap sta je met je mond vol tanden. Darwin had zich hier senang gevoeld. In hotel Seafront logeerde ik in een kamer met uitzicht op zee. De einder blijft inspirerend en gelukzalig voor mij. Wat een dag weer...
Lees verder op de volgende pagina, donderdag 26 maart 2026